Rozmowa o intymności bywa jedną z najtrudniejszych rozmów w związku.
Nie dlatego, że brakuje uczuć, ale dlatego, że dotyka bardzo wrażliwej części naszej tożsamości potrzeb, pragnień i poczucia własnej wartości.

Wiele kobiet odczuwa lęk przed taką rozmową. Boją się, że zostaną źle zrozumiane, że partner poczuje się niewystarczający albo że szczerość zostanie odebrana jako krytyka. Często pojawia się też obawa przed niezręcznością lub odrzuceniem.

Skąd bierze się ten lęk?

Od najmłodszych lat uczymy się, że o seksie się nie mówi a jeśli już, to żartem albo półsłówkami. Kobieca przyjemność bywa pomijana, a potrzeby sprowadzane do „czegoś dodatkowego”. Nic więc dziwnego, że rozmowa o intymności wydaje się czymś trudnym i krępującym.

Milczenie nie chroni relacji

Paradoksalnie to właśnie brak rozmowy często oddala partnerów od siebie. Niewypowiedziane potrzeby zamieniają się w frustrację, a ta w poczucie niezrozumienia. Z czasem intymność staje się rutyną albo znika zupełnie nie dlatego, że brakuje uczuć, ale dlatego, że brakuje dialogu.

Jak zacząć rozmowę?

Nie od zarzutów i nie w chwili napięcia. Najlepiej wtedy, gdy jest spokój i przestrzeń na rozmowę. Warto mówić o sobie, a nie „o nim” o swoich odczuciach, pragnieniach i emocjach. Bez presji, bez ocen, bez oczekiwania natychmiastowych odpowiedzi.

Rozmowa o intymności nie jest rozmową „o tym, co jest nie tak”.
To rozmowa o bliskości a ta zawsze zaczyna się od szczerości.